De Vaticaanse tuinen

De Vaticaanse tuinen dienen als de privétuinen van de paus sinds het einde van de 13e eeuw, toen paus Nicolaas III zijn residentie van het Paleis van Lateranen naar het Vaticaan verplaatste. Sinds het relatief bescheiden begin als een boomgaard, gazon en tuin, is het door de eeuwen heen uitgebreid met tal van beelden, fonteinen en tuinen geïnspireerd door Engelse, Franse en Italiaanse Renaissance landschapsarchitectuur.

Hoewel er al sinds de middeleeuwen wijngaarden en boomgaarden in dit gebied zijn, werden de Vaticaanse tuinen voor het eerst omheind in 1279 toen paus Nicolaas III terugkeerde naar het Vaticaan om er de officiële pauselijke residentie van te maken. In het begin van de 16e eeuw was paus Julius II betrokken bij een groot herontwerp van de Vaticaanse tuinen toen hij de expertise van Donato Bramante inschakelde, wat leidde tot de creatie van de twee bekendste binnenplaatsen van het Vaticaan - de Belvedere- en Pinecone-hoven.

Naast het feit dat het bijna de helft van de Vaticaanse stad uitmaakt en gesticht is met dezelfde grond waarop Jezus Christus ooit liep, is dit ook een UNESCO Werelderfgoedlocatie die minder dan tien jaar open is geweest voor het publiek. De toegang tot de Vaticaanse tuinen is beperkt en alleen mogelijk als onderdeel van een rondleiding, dus het is een aangename ontsnapping aan de drukte op het Sint-Pietersplein en de rest van het Vaticaan.

In het geologische centrum van Vaticaanstad vind je een monument gewijd aan Sint Pieter. Vanuit het westen gezien biedt de Sint-Pietersbasiliek een passende achtergrond voor dit monument van de eerste paus. Tijdens een bustour of wandeltour kun je dit monument van alle kanten bekijken en krijg je een minder vaak voorkomend kiekje van de Sint-Pietersbasiliek met de tuinen op de voorgrond.

Voor het Paleis van het Gouvernement vind je een zorgvuldig aangelegd bloemenperk dat het Pauselijke Wapen voorstelt. Elke keer dat er een nieuwe paus wordt gekozen, moeten de pauselijke tuinmannen een nieuwe collectie decoratieve planten planten planten die passen bij het huidige pauselijke wapen. Vandaag staan er duizenden geelgroene Euonymus Pulchellus, rode begonia's en blauweminkbloemen in de vorm van het wapenschild van paus Franciscus.

Dit deel van de tuinen werd voor het eerst aangeplant in de 16e eeuw tijdens de Italiaanse Renaissance en omvat een labyrint en een rozentuin. Tussen de schaduwrijke paden kun je genieten van de geometrische indeling van de struiken onderbroken door verschillende fonteinen. Als je vanuit de rozentuin in de verte kijkt, kun je de delicate heuvels van de Castelli Romani zien voordat je je een weg baant naar de tuinen in Franse en Engelse stijl.

Gelegen op het hoogste punt van de Vaticaanse tuinen, is dit een replica van de grot die gebouwd werd in het kleine stadje Lourdes in Frankrijk nadat een jong meisje de Maagd Maria zou hebben gezien in 1858. Dit is de belangrijkste en indrukwekkendste van alle Maria-heiligdommen en elk jaar in mei lopen pelgrims door de tuinen in een processie met kandelaars naar de Lourdesgrot ter ere van de Maagd Maria.

In het geologische centrum van Vaticaanstad vind je een monument gewijd aan Sint Pieter. Vanuit het westen gezien biedt de Sint-Pietersbasiliek een passende achtergrond voor dit monument van de eerste paus. Tijdens een bustour of wandeltour kun je dit monument van alle kanten bekijken en krijg je een minder vaak voorkomend kiekje van de Sint-Pietersbasiliek met de tuinen op de voorgrond.

Deze fontein, die ook wel de Galea Fontein of de Fontana della Galera wordt genoemd, is een van de minst bekende, maar meest indrukwekkende fonteinen in heel Rome. Het middelpunt van de fontein is een ingewikkeld gedetailleerde replica van een oorlogsschip van de pauselijke vloot. De loden miniatuur van het galjoen heeft alle kenmerken van een echt oorlogsschip met zeilen, mast, tuigage en zelfs tientallen kanonnen - in dit geval die water afschieten in plaats van kanonskogels.